Waarom artsen tuinieren voor angst en depressie voorschrijven in plaats van medicijnen

Waarom artsen tuinieren voor angst en depressie voorschrijven in plaats van medicijnen
Tuinieren geeft mensen de kans om opnieuw verbinding te maken en te ontspannen. Joshua Resnick / Shutterstock

Tijd buitenshuis doorbrengen, de vrije tijd nemen om jezelf te omgeven met groen en levende dingen kan een van de grote geneugten van het leven zijn - en recent onderzoek suggereert ook dat het goed is voor je lichaam en je hersenen.

Wetenschappers hebben dat ontdekt twee uur per week in de natuur doorbrengen is gekoppeld aan een betere gezondheid en welzijn. Het is misschien niet helemaal verrassend dat sommige patiënten in toenemende mate tijd krijgen voorgeschreven in natuur- en gemeenschapstuinprojecten als onderdeel van 'groene voorschriften" door de NHS. In Shetland kunnen eilandbewoners met depressie en angst bijvoorbeeld 'natuurbeschrijvingen' krijgen, terwijl artsen daar wandelingen en activiteiten aanbevelen die mensen in staat stellen contact te maken met het buitenleven.

Sociale voorschriften - niet-medische behandelingen met gezondheidsvoordelen - worden in de NHS al gebruikt om angst, eenzaamheid en depressie aan te pakken. Het gaat vaak om de verwijzing van patiënten naar een gemeenschap of een vrijwilligersorganisatie, waar ze activiteiten kunnen uitvoeren die helpen om aan hun sociale en emotionele behoeften te voldoen, en steeds meer artsen kiezen voor gemeenschapstuinieren - omdat dit ook het extra voordeel heeft dat ze tijd besteden in de natuur - zelfs in sterk bebouwde gebieden.

En de bewijsbasis voor dergelijke behandelingen groeit - met onderzoek dat aangeeft dat sociaal voorschrijven kan helpen de angstniveaus van de patiënt verbeteren en algemene gezondheid. De bevindingen lijken ook te suggereren dat regelingen voor sociaal voorschrijven kunnen leiden tot een vermindering van het gebruik van NHS-diensten.

De voordelen van tuinieren

Onderzoek laat zien dat tuinieren direct het welzijn van mensen kan verbeteren. En dat deelname aan gemeenschapstuinieren mensen ook kan aanmoedigen om gezonder gedrag aan te nemen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat buurtprojecten te voet of met de fiets te bereiken zijn - waardoor mensen in hun dagelijks leven actievere vervoersmogelijkheden nemen. Het eten van de producten uit een gemeenschappelijke tuin kan mensen ook helpen de gewoonte aan te nemen om vers, lokaal geteeld voedsel te eten.

Het kweken van voedsel is vaak de drijvende kracht achter tuinbouwprojecten in de gemeenschap, of het nu puur voor de consumptie van de tuinman is of voor lokale distributie of verkoop. In tegenstelling tot het kweken op individuele volkstuinen of privé-tuinen, vereist gemeenschapstuinieren een element van samenwerking en collectieve planning. Samen werken aan gedeelde doelen kan een echt gemeenschapsgevoel creëren. En in een tuin kan een gevoel van verbondenheid ontstaan, niet alleen met andere mensen, maar met de levende wereld als geheel.

Waarom artsen tuinieren voor angst en depressie voorschrijven in plaats van medicijnen
Gemeenschappelijke tuinen bieden ruimte en troost voor de lokale bevolking. Karin Bredenberg / Shutterstock

Tuinen spelen ook een belangrijke rol bij het behoud van de biodiversiteit, door het ontwikkelen van natuurgebieden en -gangen in steden en dorpen - een idee dat wordt aangemoedigd door de RSPB's De natuur een thuis geven programma. De opname van zelfs een kleine vijver in een tuin kan een thuis bieden belangrijke soorten zoals amfibieën. Tuinen kunnen ook helpen verzachten klimaatverandering. Hun vegetatie vangt koolstof op en kan de luchtkwaliteit verbeteren. Boom- en struikwortels in de grond absorberen water, verminderen overstromingsrisico.

Omdat de relaties van mensen met de levende wereld hun gedrag daarnaar beïnvloeden, kan deelname aan gemeenschapstuinieren mensen en ouderen ook milieubewuster en verantwoordelijker maken. Door mensen met de natuur te verbinden, kan het ook zijn dat gemeenschapstuinen ook kunnen helpen transformeer de samenleving - steden en dorpen toe te staan ​​op weg naar duurzamere toekomst.

Gemeenschap verbindingen

Dit proces waarbij planten en tuinen worden gebruikt om de gezondheid te verbeteren, staat bekend als sociale en therapeutische tuinbouw. Naast het bevorderen van fysieke en mentale gezondheidsvoordelen, sociale en therapeutische tuinbouw is ook getoond om de communicatie- en denkvaardigheden van mensen te helpen verbeteren.

Bij Hull University Centrum voor systeemstudies we willen meer leren over de manieren waarop tuinieren het welzijn van mensen, samenlevingen en de levende wereld kan bevorderen. Dus we werken met de Rainbow Community Garden in Hull, dat ook banden heeft met lokale scholen, sociale diensten, teams voor geestelijke gezondheid en veteranenvereniging, om activiteiten en interacties in de loop van een jaar te observeren. We interviewen ook personeel en vrijwilligers over hun ervaringen en kijken hoe het welzijn van mensen verandert naarmate ze deelnemen aan het project.

Waarom artsen tuinieren voor angst en depressie voorschrijven in plaats van medicijnen
Een hoek van de Rainbow Community Garden in North Hull. auteur voorzien

Hoewel geen enkele interventie voor iedereen geschikt is, hebben gemeenschapstuinen een grote aantrekkingskracht en potentieel. Maar dergelijke projecten worden meestal geleid door liefdadigheidsorganisaties - vaak afhankelijk van subsidiefinanciering om personeel in dienst te nemen en apparatuur te leveren. En op een moment dat financieringstekorten dat betekenen lokale besturen worstelen om openbare parken en tuinen te behouden, lijkt het erop dat ondanks alle positieve kanten die dergelijke ruimtes kunnen opleveren, de toekomst van veel gemeenschapstuinders onzeker kan zijn.

Dit zou duidelijk een enorm verlies zijn, omdat individueel welzijn, maatschappelijk welzijn en de levende wereld allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. John Donne had gelijk toen hij zei: 'niemand is een eiland”. Gemeenschappelijke tuinen kunnen verschillende groepen mensen samenbrengen en het is mogelijk om deze ruimtes breed inclusief en toegankelijk te maken. Verhoogde bedden en verharde paden kunnen bijvoorbeeld de toegang voor rolstoelgebruikers verbeteren, terwijl een complexe zintuiglijke ervaring kan worden gecreëerd met behulp van geuren en geluiden en visuele stimuli. We hopen dat ons onderzoek zal helpen om het belang van deze plaatsen en de vele voordelen die ze kunnen opleveren voor mensen, de samenleving en de levende wereld te benadrukken.The Conversation

Over de auteur

Yvonne Black, PhD onderzoeker in Systems Science, Universiteit van Hull

Dit artikel is opnieuw gepubliceerd vanaf The Conversation onder een Creative Commons-licentie. Lees de originele artikel.

ING

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}