“Moeten” staan ​​vrije wil in de weg

“Moeten” staan ​​vrije wil in de weg
Afbeelding door irioto

Een voedingsdeskundige vertelde me ooit dat de beste groenten en fruit om te eten degenen met vlekken zijn. Hij zei dat er in feite een positief cellulair effect is dat voortkomt uit de overlevingsreactie of de genezingspraktijk van de vrucht, een "verslaan van de kansen", om zo te zeggen. In deze "minder dan perfecte" exemplaren zit de bereidheid om te genezen en te groeien. Ik hou van de wijsheid in deze perceptie en zag het meteen als een analogie voor veel dingen, waarbij gezondheid en welzijn centraal stonden.

Ik weet dat ik niet alleen ben als ik zeg dat ik mezelf een beetje als gekneusd fruit heb beschouwd. Het is een levenslang avontuur geweest om mezelf opnieuw uit te vinden in een licht waarmee ik eer, respecteer en waardeer wie ik ben, vlekken en alles. Dit is nog steeds een werk in uitvoering, hoewel ik nu kan zien waar mijn oude kneuzingen me hebben leren overleven.

Ik heb zoveel meer geleerd dan veerkracht en kracht. Geslagen worden door levensgebeurtenissen bood me kansen om een ​​staat van overgave te vinden die mijn ultieme wil opende, niet alleen voor welzijn, maar ook om het te leren.

Welzijn en het contrast van nood

Onlangs was ik getuige van een geweldig voorbeeld van het herkennen van welzijn door het contrast van leed. Mijn jonge paard Poco staat onderaan de pikorde van de kudde. Op die dag merkte ik dat elk paard hem had gepikt. Uiteindelijk werd hij zelfs uit het voedergebied geschuwd en stond hij in de hoek van het weiland.

Poco is absoluut het "kleine broertje", en soms duwt hij zijn geluk. Ik zag niet alles wat er gebeurde voordat ik zag gebeuren, maar hij was zeker uitgekozen.

Ik ging hem halen voor een ritje, en toen ik hem halterde, was hij springerig en krom. Ik zag de angst in zijn ogen. Ik wist dat ik beter goed moest letten op hoe hij zich voelde tijdens onze rit. Hij leek in een kwetsbare staat te verkeren.

Poco en ik liepen de arena in en ik merkte dat hij meteen aan het ontspannen was. Hij liet zijn hoge hoofd zakken en begon diep te ademen, zuchtend en blazend. Dit was een sterk contrast met wat ik zojuist eerder had gezien. Het was ook helemaal niet wat ik had verwacht. Ik pauzeerde echt om na te denken waar deze verandering over ging. Ik realiseerde me snel dat het een staat van genade was, als je wilt, een gevoel van veiligheid dat door hem heen kwam. Hij voelde zich in vrede met mij.

Een toevluchtsoord van de moeilijkheden van het leven

Poco was naar me toe gekomen als een beetje gekneusd fruit; hij had honger en geweld gezien in zijn jonge leven. Ik heb er een punt van gemaakt om hem altijd een veilige plek te geven om te zijn.

De arena is onze speeltuin en een toevluchtsoord voor de moeilijkheden van het leven. Het is waar we ons verbinden - emotioneel, geestelijk en fysiek. Toen we de arena binnengingen, voelde hij zich op zijn gemak en veilig. Hij kon zijn zorgen achterlaten.

Ik hoor dit vaak van mensen die me in de kloof bezoeken. Terwijl ze de lange, kronkelende weg aflopen die zich door de bomen buigt, zich nestelt en in de glooiende aarde van de aarde steekt, voelen ze dat ze hun zorgen bij de poort kunnen verlaten. Het leven lijkt een geheel nieuw gevoel te krijgen. Het geheim, vertel ik hen, is dat gevoel terug te dragen in de wereld wanneer ze vertrekken. Dit spreekt heel sterk het verschil tussen vrede hebben en vinden. Het is het verschil tussen afhankelijkheid en wil. Afhankelijkheid is altijd afhankelijk van iets buiten ons. Will opent zich voor de vrede die binnenin woont.

Contrast waarnemen is verschillen zien. Polariteiten zoals goed en slecht of donker en licht bieden ons de mogelijkheid om te labelen en te vergelijken. Vergelijking is hoe we evalueren wat we willen van wat we niet willen. Als ik dit weet, kan ik conflicten als iets positiefs zien. Ik kan het zien als een sterke indicator die wijst naar wat ik wil.

Als iets niet effectief is, kan ik nadenken over wat effectief zou zijn door middel van contrast. Het leven werd veel aangenamer toen ik ontbering kon zien als een hulpmiddel en woede als een weg naar vrede.

Het ultieme contrast in het leven: angst en liefde

Het conflict van Poco was een voorbeeld van wat ik voel als het ultieme contrast in het leven: angst en liefde. Het was duidelijk te zien dat Poco echt goed begon op te jagen. Hij weet nu dat er een keerzijde is om te vrezen.

Goed is ook een keuze. Het is normaal en gebruikelijk om te focussen op angst. Angst is waar velen van ons ons welzijn uit het oog verliezen. We zijn erop gericht onszelf te beschermen, maar toch worden we het slachtoffer van het leven als we niet zien dat er altijd minstens twee keuzes zijn in tegenstelling en in conflict.

We kunnen vasthouden aan historische meningen over onze angsten. Meningen en percepties komen via talloze input. Veel van deze input is de perceptie van onze omgeving. Afhankelijkheid van onze omgeving is geen perceptie van wil maar een afhankelijkheid van omstandigheden. Deze afhankelijkheid kan het tegenovergestelde van vrijheid voelen.

Ik weet dat wanneer ik afhankelijk ben van iets of iemand, die afhankelijkheid een blijvende angst voor verlies lijkt te hebben. Wat gebeurt er als ... ? Mijn wil houdt echter onbeperkte vrijheid in.

Vroeger geloofde ik dat ik buiten mezelf moest zoeken naar dit gevoel van volledigheid. Ik heb absoluut op alle verkeerde plaatsen naar liefde gezocht. Maar door dat contrast besefte ik eindelijk dat ik mezelf verloren had in de zoektocht.

Ik hoorde ooit een verhaal over een bedelaar die op een doos zat en om hand-outs vroeg. Na zijn dood openden de stedelingen de doos en ontdekten dat deze vol goudklompjes zat. Hij had nooit naar binnen gekeken. Hij heeft zijn rijkdom nooit gekend. Dit symboliseert wat er kan gebeuren als we ons welzijn buiten ons richten.

Vrije wil terugvorderen

Het terugvorderen van vrije wil vergt oefening. Dit is een reden waarom perfect oefenen zo belangrijk is. Als we verdediging en bescherming oefenen in plaats van een alternatieve route te zien, dragen we angst zoals onze huid. We kunnen leren dingen te accepteren.

Toen Ray Hunt veulens begon, hielp hij hen leren de dingen te accepteren die beangstigend konden zijn, zoals het dragen van een zadel. Hij wilde dat ze zich net zo goed bij het zadel voelden als bij hun manen en staart.

In het begin kan het zadel zeer bedreigend lijken voor paarden. Ze kunnen een geweldige manier van vertrouwen opbouwen door te laten zien dat ze een keuze hebben. We zeggen: "Je stapt in en stapt uit." Met andere woorden, het loslaten van de druk en het toestaan ​​om te leren accepteren is van vitaal belang voor succes. We kunnen het zadeldek alleen gebruiken om ze aan het zadel te laten wennen. Leg het kussen op hun rug en dan kunnen we naar het zadel gaan. Misschien zet je het zadel gewoon aan en uit zonder het vast te zetten. En ga dan stapsgewijs vooruit. Dit is erg belangrijk voor het paard. Door de stappen af ​​te breken - oefenen - is het een stuk eenvoudiger om te assimileren en te begrijpen.

Die ochtend demonstreerde Poco me dat hij wist dat er een andere manier was om hem te voelen. Hij hoefde niet te doen wat hij altijd deed. Hij kon vertrouwen, en in vertrouwen kon hij genieten van een leergestel. Daarom vind ik paarden zo'n geweldige metafoor voor het leven. We kunnen zoveel winnen door in de ogen van contrast te kijken. Als we naar het contrast in een paard kijken, kan dit behoorlijk onmiskenbaar zijn.

Losdraaien: Bereidheid en open geest

Ray sprak over loslopende paarden. Loskomen is voor mij het effect van bereidheid en een open geest. Losraken ontstaat in de geest, maar de effecten zijn zichtbaar in de acties van het paard door zijn lichaam. Ray benadrukte dat het in de geest zit.

Ik begon te zien dat wanneer de geest vrij is, de obstakels die ware bereidheid blokkeren zijn verwijderd. Geestelijk, emotioneel en spiritueel wordt het paard geïnspireerd door wat hij ervaart. Hij accepteert, staat toe en is afgestemd op wat wordt aangeboden of voorgesteld. Mentaal is hij voorbereid, zelfverzekerd en capabel.

Een geest die losgelaten wordt, is artistiek; het is verwant aan muziek of dans. Het wordt van binnenuit gevoeld en vrijgegeven. De voordelen van loskomen voor zowel paard als mens (en eerlijk gezegd voor elk bewust wezen) zijn onbetwistbaar. Ik kan vanuit mijn diepste hart zeggen dat wanneer paard en ruiter freespirited en verenigd zijn, er een mystieke elegantie is die de zielen van beide bevrijdt.

En zo is het met het leven

Loskomen betekent voor mij bereidwillig zijn. Ik voel het verschil in mijn lichaam wanneer ik bereid en geïnspireerd ben. Een gevoel van bereidheid leent zich voor een open geest en een open hart, en die openheid komt tot uitdrukking in elke cel.

Vrije wil is mijn kostbaarste geschenk. Hier vind ik mijn passie, inspiratie en creativiteit. Reageren op het leven vanuit mijn ware en vrije wil vult me ​​met energie. Lichaam, geest en geest lijken allemaal in harmonie samen te werken wanneer ik leef vanuit een geïnspireerde wil. In mijn leven is de wil de boodschapper van wonderen geweest.

Het loslaten van onze verworven oordelen, kritiek en verouderde gedachten kan moeilijk zijn. Maar zodra we het gevoel ervaren dat voortkomt uit geloven in onszelf, vragen we ons af hoe we zo lang hadden kunnen wachten. Wanneer ik mijn oordelen en omstandigheden, en mijn verwachtingen en tegenstrijdigheden loslaat, open ik mijn geest en zie ik mijn natuurlijke cadans daar wachten.

Het openen van een gesloten geest ontketent de wil en het lichaam voelt zich natuurlijk meer op zijn gemak. Perfecte oefening vergt oefening; we moeten beginnen waar we zijn.

"Moeten" in de weg staan ​​van het bevrijden van de wil

Het vrijmaken van de wil wordt zelden bereikt door het woord te gebruiken moeten. Moeten, zo lijkt het, is tegen de wil in; het heeft een beperkte marge. Al onze wensen lijken onze wensen in de weg te staan.

Een ding dat mijn weerstand vaak opwekt, is was. Ik zie het gewoon als een eindeloos zou moeten. Ik wil op mijn paard rijden, maar ik moet de was doen. Wat ik heb geleerd, is dat ik soms met mezelf kan onderhandelen. Ik berijd eerst mijn paard, maar dan de rest van de dag om de klusjes in te halen. Of ik zal zeggen: "Doe gewoon deze twee dingen, dan kun je gaan rijden." Vaak doe ik veel meer dan alleen twee dingen op de lijst. De sleutel voor mij is om bewust te blijven in het proces en mezelf niet te laten afdrijven in zelfmedelijden of ontbering.

Het leven verlangt uitdrukking. Deze uitdrukking is freewilled wanneer het is toegestaan ​​in plaats van gedwongen. Net zoals in de natuur of kunst, kan expressie door een open geest meesterwerken creëren. Bereidheid is vrijheid en vrijheid is de taal van de ziel. Het leven wil bewegen door onze lichamen niet vanaf Hen.

De waarde van vrije wil

De waarde van vrije wil zien was belangrijk voor mij om met paarden te leren. Maar het speelt ook een rol in al mijn levenservaringen. Toestaan ​​in plaats van forceren was cruciaal bij het schrijven van dit boek. Er waren tijden dat ik probeerde te schrijven en het materiaal gewoon niet klaar was om naar voren te komen. Het had tijd nodig om te weken.

Om mezelf authentiek uit te drukken, betekende dat ik de ruimte en tijd nodig had om mijn gedachten te verzamelen. Ik kon mijn uitdrukkingen niet forceren en ze toch authentiek laten zijn. Ieder van ons is een unieke uitdrukking van de wil van de schepping, maar toch hebben we de neiging om de dialoog door geweld te onderbreken.

Het aanboren van vrije wil is een briljante filosofie. In het paard: rijden is er nauwelijks een moment meer voldoening dan wanneer de geest van het paard open en vrij is. Daarvoor is een hoger niveau van vertrouwen nodig. Paarden zijn prooidieren en wij zijn roofdieren. Het verwijderen van de barrière van angst kan een leven lang duren, maar dat ene moment waarop de twee geesten elkaar ontmoeten is een moment dat niet snel wordt vergeten.

De integratie van hart en geest: gewoonte loslaten

Bereidheid en geest kunnen soms tegenstrijdig zijn. Het is gemakkelijk om te zien dat de bereidheid in het hart zit wanneer de wil wil veranderen wat de geest wil vasthouden. Verslaving is een gewoonte die niet meer effectief is. Vaak is het niet effectief omdat we ons niet bewust zijn van de inbreuk die het in onze bereidheid presenteert. Erkenning hiervan is het begin van het kanaliseren van de wil voor onze grootste bedoelingen. Om te luisteren naar en te handelen naar onze wil vereist een diepere blik in ons zelf dan de oppervlakkige laag van geest en lichaam. Er is een mix van gedachte en toewijding voor nodig om dergelijk onbewust gedrag te negeren. De beste brandstof voor het vuur van inspiratie is bereidheid.

Mijn ware vrije wil is altijd voor mijn belang. Dit moet niet worden verward met wat ik wil. De willende geest kan en wordt precies het tegenovergestelde van heilzaam. Het kan ons ertoe brengen meer te streven en het huidige moment niet te accepteren.

Mijn wil is altijd aanwezig en vereist geen externe bron om het te vervullen. Mijn wil is eigenlijk wie ik ben. Het is vrij eenvoudig om aan te nemen dat er misschien geen leven op de planeet is zonder de wil om te leven. Het lichaam is veel te fragiel om het alleen te maken.

Dit licht in ons gaat vaak onopgemerkt. We zetten de auto gewoon in en vergeten dat er een motor is. Deze metaforische motor wordt gevoed door onze wil. Toch richten we ons zoveel mogelijk op het lichaam en op gedachten. Leven vanuit een louter fysiek perspectief is als autorijden terwijl je naar het stuur kijkt.

© 2019 door Mary S. Corning. Alle rechten voorbehouden.
Uitgever: Circle Around Publishing.

Artikel Bron

Perfecte praktijk: een filosofie om een ​​authentiek en transparant leven te leiden
door Mary S. Corning

Perfect Practice: een filosofie om een ​​authentiek en transparant leven te leiden door Mary S. CorningDit boek is bedoeld als een zaadje. De boodschap biedt inspiratie voor een authentiek en transparant leven. Als hulpmiddel voor het leven verenigt het wat als gescheiden wordt gezien en geneest wat gewond is. Lezers zullen leren transformeren: * Pijn in doel * Conflict in vertrouwen * Angst voor nieuwsgierigheid. Dit zijn de verschuivingen die we kunnen maken om een ​​beter leven en een betere wereld te creëren waarin we kunnen leven.

(Ook beschikbaar als een Kindle-editie.)

klik om te bestellen op Amazon

Verwante Boeken

Over de auteur

Mary S. CorningMary S. Corning verandert levens door de transformatieve kracht van pijn te definiëren. Als een mentor, spreker, consultant en schrijver, modelleert ze dit proces duidelijk en met compassie door haar boodschappen en verhalen. Mary breidt haar filosofie uit naar de wereld van paarden, waar zowel mensen als paarden profiteren van het realiseren van een andere manier om uitdagingen te interpreteren. www.maryscorning.com

Video met Mary Corning: een vreedzame aanwezigheid mogelijk maken in defensieve reactiviteit

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}