Innerlijke bok in actie in onze gedachten, gevoelens en gedragingen

Innerlijke bok in actie in onze gedachten, gevoelens en gedragingen

Altijd in de rug van ons verstand, klaar om zijn verlangens en verlangens te bevredigen, ligt de innerlijke snotaap op de loer. Wanneer we geconfronteerd worden met een frustrerende situatie of een uitdaging voor onze wilskracht, zal de innerlijke snotaap een verscheidenheid aan tactieken en manipulaties gebruiken om onmiddellijke bevrediging te krijgen. Te vaak beïnvloedt het innerlijke snot ons om dingen te zeggen of te doen waar we later spijt van hebben, alleen omdat het zelfs milde frustratie niet kan verdragen. De innerlijke snotaap vertegenwoordigt primitieve verlangens en impulsen en wil wat hij wil, wanneer hij het wil, zonder de consequenties na te gaan. Het is verantwoordelijk voor veel van wat we haten over onszelf.

De innerlijke snotaap werkt in drie hoofdsferen: gedachten, gevoelens en gedrag. In onze gedachten praat het tegen ons, soms op zachte, overtuigende tonen, soms op veeleisende, dringende toon en soms met een dreigende stem. Hoewel we over het algemeen geen echte stem horen, voelen we wel gedachten door onze geest. Wanneer we merken dat we ons gedrag of onze emoties rechtvaardigen, is dat de innerlijke snotaap die ons probeert te overtuigen dat we gelijk hebben, ook al weet ons beter oordeel anders. Als we naar onszelf mopperen of stilstaan ​​bij de oneerlijkheid van een situatie, is het onze innerlijke snot die ons gefocust houdt op onze ellende.

De meeste diepzinnige gedachten gaan gepaard met onaangename gevoelens. Meestal worden deze ervaren als prikkelbaarheid of als een gevoel van urgentie. We ervaren dergelijke gevoelens niet alleen in onze geest, maar ook in ons lichaam. Elke emotie heeft een fysieke sensatie in zich, maar niet iedereen ervaart dezelfde soort fysieke reactie. Sommige mensen voelen bijvoorbeeld dat hun harten sneller kloppen. Anderen voelen een verkrapping in hun keel, borst of maag. Weer anderen voelen zwakte of spanning in de spieren van de armen of benen. Net zoals emotionele snelknoppen variëren van persoon tot persoon, zo ook fysieke componenten van emoties.

Lichamelijke sensaties zijn niet beperkt tot emoties die verband houden met de innerlijke snotaap. Ze komen voor met allerlei soorten gevoelens, zoals wanneer iemand opgewonden is, bang of dolblij. Ze kunnen zich ook ontwikkelen als reactie op medicijnen of als gevolg van een medische aandoening. Deze reacties zijn wat we niet-specifiek noemen. Dat wil zeggen, ze komen voor in veel verschillende soorten omstandigheden en zijn niet noodzakelijkerwijs diagnostisch voor iets in het bijzonder. Ze weerspiegelen gewoon een staat van fysieke of emotionele opwinding. Het lichaam wordt gewekt door elke krachtige stimulus die fysiek is (bijv. Een scherpe pijn) of emotioneel (bijv. Woede). Omdat de innerlijke snotaap enkele emotionele reacties bevat, gaan ook deze gepaard met fysieke sensaties.

Naast het verschijnen in onze gedachten en gevoelens, werkt de innerlijke snotaap ook in ons gedrag. Het openbaart zich wanneer we activiteiten ondernemen waarvan we weten dat ze schadelijk zijn voor onszelf, zoals roken, drinken, drugsgebruik en gokken. Het is betrokken bij overeten, bij het uitgeven van geld dat we niet hebben, en bij het uitstellen en het maken van excuses. De innerlijke snotaap is ook duidelijk in gedrag dat schadelijk is voor andere mensen, zoals driftbuien, mokkend en sarcasme. Veel buitenechtelijke affaires hebben betrekking op de innerlijke snotaap. De betrokken partijen verwachten meestal dat hun eigen echtgenoten waarschijnlijk gekwetst zullen worden, maar ze rationaliseren hun omstandigheden om aan hun eigen verlangens te voldoen. Wanneer we ons bezighouden met gedrag dat we niet graag bij andere mensen zien, is dat waarschijnlijk omdat we toegaven aan onze innerlijke snotaap.

Bratty Gedachten & Gevoelens

De innerlijke snotaap wordt jaloers, boos en boos. Als het niet bevalt wat er gebeurt, begint het te mompelen, te grommen of zelfs in je hoofd te schreeuwen. Wanneer je merkt dat je steeds opnieuw iets overdoet dat oneerlijk of moeilijk lijkt om mee om te gaan, is je innerlijke snot bezig met een uitgebreide monoloog. Hoe langer je het toelaat om stil te staan ​​bij elke hachelijke situatie waarmee je te maken krijgt, hoe meer je uiteindelijk boos, boos of sorry voor jezelf zult worden.

Bratty-gevoelens hangen nauw samen met grappige gedachten. Ze beïnvloeden elkaar. Innerlijke gevoelens zijn woede, jaloezie, afgunst en zelfmedelijden. Terwijl de laatste drie naar binnen gericht zijn, is de woede van de innerlijke snot typisch naar buiten gericht, vaak bij andere mensen. Al deze gevoelens hebben destructieve effecten, niet alleen vanwege de gevoelens zelf, maar ook vanwege de gedachten en acties die ze genereren. Wanneer de innerlijke snotaap doordrenkt is van boosheid of boosheid op de een of andere manier, houdt het ons gefocust op het negatieve. Als we toestaan ​​dat we ons te vaak of te lang laten beheersen, zullen we niet alleen een attitudeprobleem ontwikkelen, maar onze gezondheid kan ook worden beïnvloed. Langdurige negatieve gedachten en houdingen beïnvloeden de stresshormonen in het lichaam en zijn vermogen om ziektes te bestrijden. Onderzoek heeft een verband aangetoond tussen negatieve attitudes en bepaalde ziekten, evenals traagheid in genezing.

Een waarschuwing: het is belangrijk om een ​​onderscheid te maken tussen tijdelijke negatieve stemmingen en gebeurtenissen die weken of maanden duren. Als je merkt dat je het grootste deel van de tijd in negatieve stemming verkeert, is dit misschien meer dan je innerlijke snotneus. Chronisch negatieve gevoelens zijn een van de tekenen van klinische depressie. Als u, samen met constante negatieve gevoelens, ook moe en ongemotiveerd bent, merkt dat u zonder reden door bedroefdheid wordt overweldigd, moeite hebt met eten of slapen, of u voelt zich vaak nerveus, misschien lijdt u aan een depressie. Ook kunnen deze zelfde symptomen bepaalde medische aandoeningen weerspiegelen. Als u een van deze symptomen heeft, dient u in ieder geval een arts of een psychiater te raadplegen.

Bratty Behaviors: Addictive Habits

Een van de meest voorkomende effecten van de innerlijke snotaap is gedrag dat we verslavingen en slechte gewoonten noemen. Gewoonten zijn moeilijk te doorbreken. Verslavende gewoonten zijn vooral problematisch, omdat ze niet alleen psychologische verlangens maar ook fysieke symptomen met zich meebrengen. Iedereen die gestopt is met roken of die gestopt is met overmatig gebruik van alcohol of drugs, zal u vertellen dat het lichaam gedurende de eerste paar dagen een periode van ontwenning ondergaat, waaronder duizeligheid, licht gevoel in het hoofd, bevingen en andere zeer onaangename gewaarwordingen. Dit is de reactie van het lichaam op een abrupte terugtrekking van een stof waaraan het is gewend geraakt.

Intrekking heeft ook een mentale of psychologische component. Alleen al nadenken over wat je opgeeft, kan enkele van dezelfde ongemakkelijke symptomen veroorzaken als die veroorzaakt door daadwerkelijke fysieke terugtrekking.

Wanneer je innerlijke snot je geobsedeerd raakt door je tekort te doen, reageert je lichaam vaak alsof het een 'oplossing' nodig heeft. Dus, lang nadat het lichaam zich had aangepast aan de afwezigheid van de alcohol, tabak, cafeïne, suiker of andere substantie, kun je nog steeds afwetenissen van lichtheid ervaren, gewoon door je voor te stellen om er weer een paar te nemen.

De innerlijke snotaap is instrumentaal in de meest verslavende gewoonten: roken, drinken, gokken, drugsgebruik, internetverslaving en zelfs ongecontroleerd eten en winkelen. Het komt ook in het spel wanneer een persoon zich in echtelijke ontrouw begeeft. In elk geval vereist het innerlijke snot onmiddellijke bevrediging, gebruikmakend van overtuigingskracht, argumenten, bedreigingen of wat dan ook nodig om te krijgen wat het wil. Natuurlijk zijn al deze 'gesprekken' die de innerlijke snotaap met je heeft intern, en soms gebeuren ze zo automatisch dat je het niet eens beseft.

Je innerlijke snot probeert je iets te laten doen waarvan je weet dat het slecht voor je is. Het probeert soms ook om te voorkomen dat je iets doet waarvan je weet dat het goed voor je is. Het meest voorkomende voorbeeld is uitstelgedrag. Iedereen trekt soms uit, vooral wanneer de taak moeilijk of tijdrovend is. Net als een zeurderig kind, wil je innerlijke nicht niet zichzelf inspannen voor iets dat planning of uitgebreide inspanning vereist.

De belangrijkste onderliggende emotie bij uitstellen is angst, een vorm van angst. Als we niet zeker weten of we kunnen bereiken wat we van onszelf verwachten, voelen we ons onrustig en angstig. Om onze angst te verminderen, beloven we ons meestal dat we later deze taak zullen uitvoeren. Met andere woorden, we stellen uitstel. Deze belofte geeft een gevoel van opluchting. Uitstelgedrag komt maar al te vaak voor, vooral omdat het mensen een vals gevoel van veiligheid geeft. Beloof jezelf dat je later je belastingen of je oefening of je huiswerk zult krijgen, en je voelt je meteen beter. Het enige probleem is dat deze opluchting maar een korte tijd duurt, net tot de volgende keer dat je geconfronteerd wordt met wat je niet hebt bereikt.

Mensen die herhaaldelijk toegeven aan uitstelgedrag worden gecontroleerd door hun innerlijke snotaap. Ze zijn maar al te graag bereid om hun hart te laten verdwijnen door te rationaliseren dat dit het verkeerde moment is om met de taak te beginnen of door te beloven dat ze volgende week meer gemotiveerd zullen zijn. De innerlijke griet zal alles doen om te voorkomen dat hij geconfronteerd wordt met de mogelijkheid dat hij misschien niet zal kunnen bereiken wat hij denkt dat het zal doen.

Bratty Behaviors: Overreactions to Angry Feelings

Problemen met verslavende gewoonten en zelfdiscipline schaden vooral de persoon die zich met de gewoonte bezighoudt of zich tegen zelfdiscipline verzet. Als het echter gaat om gedragingen van de innerlijke snotaap die ontstaan ​​uit gevoelens van woede en woede, is het primaire nadelige effect op andere mensen.

De innerlijke snotaap heeft weinig geduld. Wanneer het obstakels tegenkomt, reageert het overdreven tegen hen, soms met ernstige resultaten.

Hoe zit het met het idee dat het belangrijk is om onze woede te uiten zodat het niet "opgekropt" wordt? Is het niet schadelijk om boze gevoelens vast te houden omdat ze zich later ophopen en exploderen? Tot op zekere hoogte is dit waar, vooral wanneer de innerlijke snotaap over hen dwaalt en erover geobsedeerd is. Aan de andere kant kan gedrag dat we associëren met een snel humeur het best in toom gehouden worden.

Onderzoek toont aan dat wanneer we "stoom afblazen" we eerder agressief worden dan minder. Boos gedrag versterkt de adrenalinestoot door onze lichamen, waardoor het niveau van vijandigheid nog meer toeneemt. Elke ouder die een kind heeft geslagen weet dat, in een reeks rake klappen, de intensiteit toeneemt van de eerste klap tot de laatste. Ouders die hun kinderen misbruiken, denken niet: "Ik wil mijn kind vermorzelen of verminken." Ze zijn meestal gewoon boos en gespannen en proberen via hun innerlijke snot de spanning te verlichten door het kind te slaan. In plaats van de spanning te verminderen, verhoogt het slaan het en blijft de ouder harder en harder slaan. Tijdens het proces is de woede uit de hand gelopen.

De potentieel schadelijke gevolgen van ongecontroleerde woede zijn niet beperkt tot thuis. Nieuwsberichten over woede op de weg zijn steeds gebruikelijker geworden. Sommige mensen worden zo woedend achter het stuur dat ze geweren gebruiken om andere bestuurders neer te schieten die in de weg lopen of die hen uitdagen. Je kunt je alleen maar voorstellen wat hun innerlijke snotneus moet zeggen: "Hoe durfde hij voor me te snijden! Hij zal hier niet mee wegkomen!" of "Flip me de vinger, toch? Ik ga hem laten zien dat niemand me voor de gek laat lopen! Die chauffeur gaat betalen!" Woede op de weg is een extreme manifestatie van de innerlijke snotaap. Gelukkig hebben de meeste mensen die boos worden geen pistool bij de hand. Toch kunnen ze nog steeds gevaarlijk zijn. Een boze persoon rijdt agressiever, waardoor de kans op een ongeluk groter is.

Ik heb gewerkt met personen die naar mij werden verwezen voor evaluatie en psychotherapie door hun advocaat of door de rechtbank. In bijna alle gevallen was hun verklaring voor hun woede op de weg dat de andere bestuurder hen boos maakte. Zelden herkenden ze dat ze geen controle over hun eigen gedrag hadden. In de loop van de psychotherapie was het nuttig voor hen om een ​​innerlijke snotaap te zien als een manier om hun woede een naam te geven. Zodra ze dit tastbare etiket hadden, konden ze de vroege stadia van woede beter herkennen en de leiding nemen voordat hun innerlijke snotaap het deed.

Woedeaanvallen en woede op de weg zijn niet de enige vormen van boos gedrag weergegeven door de innerlijke snotaap. Mokkend en pruilend zijn andere uitingen van woede, maar gepresenteerd op een meer indirecte manier.

De innerlijke snotaap werkt in onze gedachten, onze gevoelens en ons gedrag. We horen het als een stem in onze gedachten en we voelen het in ons lichaam. De innerlijke snotaap is de basis voor veel van onze wrok, woede, jaloezie, jaloezie en zelfmedelijden. Het is ook instrumenteel in onze acties, inclusief in onze gewoonten, verslavingen en boze uitbarstingen.

Hoewel de innerlijke snotaap kan worden gezien als een entiteit die enigszins verschilt van ons ware 'zelf', is het tegelijkertijd een deel van ons. De binnenste snotaap is eenvoudig een handige naam voor het beschrijven van onze donkere kant. We blijven nog steeds persoonlijk verantwoordelijk voor onze woorden en acties.

Overgenomen met toestemming van de uitgever,
Beyond Words Publishing. © 2001, 2004.
http://beyondword.com

Artikel Bron

Taming Your Inner Brat door Pauline Wallin, Ph.D.Je innerlijke snot temmen: Een gids voor het transformeren van het zelfdestructieve gedrag
door Pauline Wallin, Ph.D.

Info / Bestel dit boek.

Over de auteur

Pauline Wallin, Ph.D.PAULINE WALLIN, Ph.D. is een klinisch psycholoog in de privépraktijk. Ze heeft gediend op de adjunct-faculteit van de Universiteit van Minnesota en de Pennsylvania State University en als bestuursvoorzitter van de Pennsylvania Psychological Association. In de loop der jaren heeft ze talloze columns en commentaren geschreven voor websites over kranten, tijdschriften en geestelijke gezondheid. Ze heeft honderden individuen, stelletjes, families en bedrijven geholpen met het begrijpen en productief omgaan met zelfvernietigende gedragspatronen. http://www.drwallin.com

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}