Ben ik geïnspireerd?

Dan Joseph

Vaak zullen we het gevoel hebben dat we iets "ontvangen" hebben - een aansporing, een duwtje, een idee. We weten echter niet zeker of het is geïnspireerd door Gods wijsheid, of dat het komt vanuit onze eigen persoonlijke gedachten. Hoe vertellen we het verschil?

Ik vind dat het essentieel is voor elke persoon om deze vraag op een persoonlijk zinvolle manier te beantwoorden. Uit de discussies die ik met mensen heb gevoerd, lijken er een groot aantal onderscheidingsmethoden te zijn.

Sommige mensen voelen bijvoorbeeld een "gelukkige gloed" rond één keuze, en een "leeg gevoel" rond een andere keuze. Andere mensen praten over het ontvangen van één idee "van het hoofd" en een ander "vanuit het hart". Sommigen voelen een "trek" naar de ene richting in plaats van de andere. Ik geloof dat het proces van onderscheidingsvermogen varieert van persoon tot persoon.

Ik wil hier echter een belangrijk punt over aanbieden Een cursus in wonderen. De Cursus suggereert dat Gods leiding vredig, ondersteunend en respectvol zal zijn. Het zal niet kritisch, beledigend of beheersend zijn. We kunnen dit gebruiken als een "baseline" terwijl we proberen de goede richting uit te gaan.

Het lijkt misschien een gezond verstand om te zeggen dat Gods leiding eerder ondersteunend dan verkeerd is. Het is echter opmerkelijk hoe vaak mensen hebben gezegd: "God leidt mij om deze persoon pijn te doen - het moet het beste zijn." Of: "God wil dat ik dit ding doe, ook al zal het me pijn doen." Die, geloof ik, zijn verdraaide percepties van Gods leiding.

De cursus leert dat Gods wijsheid iedereen zal helpen die het raakt. Dat is waarom het zo anders is dan onze gebruikelijke gedachtegangen.

Win-Win oplossingen voor iedereen

Onze gewone "oplossingen" vereisen meestal dat iemand verliest. Wij zien onszelf als iemand die het ten koste van anderen kost of verliest, zodat hij of zij gelukkig is. Gods leiding corrigeert onze beperkte percepties door iedereen een win-win-oplossing aan te bieden.


Haal het laatste uit InnerSelf


Ik zal een paar voorbeelden geven om te illustreren wat ik bedoel. Laten we ons voorstellen dat ik een conflict heb met een klant. Ik probeer mijn gedachten over de situatie aan God over te brengen en open voor Zijn leiding. Ik zeg: "God, ik geef je mijn gedachten en plannen." Wat zou je mij laten doen? "

Terwijl ik een minuutje zit, komt de gedachte in me op dat ik mijn cliënt voor de rechter moet slepen en hem moet vervolgen om aan mijn eisen te voldoen.

Hoewel ieder van ons zijn eigen onderscheidingsvermogen in deze zaken moet gebruiken, lijkt deze "leiding" mij niet als door God geïnspireerd. In plaats daarvan lijkt het gemotiveerd door woede. Het gaat om een ​​element van straf. Het is conflictgericht. Het houdt geen rekening met de gevoelens van de ander.

Nood of vrede?

Laten we zeggen dat ik besluit dat deze eerste "leiding" niet vredig aanvoelt - het verhoogt eigenlijk mijn gevoel van leed.

Daarom blijf ik nog een tijdje zitten. Na een paar minuten komt er een andere gedachte bij me op: de gedachte dat ik mijn zakelijke activiteiten moet stoppen en mijn handen van deze conflicten moet wassen.

Hoewel die gedachte een beetje vrediger aanvoelt dan de eerste, heeft het een element van zelfopoffering. Ik voel me depressief. Omdat ook dit niet vredig aanvoelt, blijf ik wachten in ontvankelijkheid voor Gods leiding.

Uiteindelijk komt er een gevoel van vrede over me. Dan denk ik aan een idee: het idee om met mijn cliënt te gaan zitten en onze situatie te bespreken. Ik krijg nog een idee over hoe we beter kunnen communiceren en een idee hoe we verschillende zakelijke problemen op een wederzijds ondersteunende manier kunnen aanpakken. Ik beslis om deze ideeën met mijn cliënt te bespreken en te zien hoe hij over hen denkt.

Conflicten oplossen en vrede bereiken

Deze laatste ingevingen - die voortkwamen uit een gevoel van vrede - lijken veel meer geïnspireerd. Zijn ze het laatste "woord van God"? Waarschijnlijk niet. Ze kunnen gewoon het begin zijn van een rivier van inspiratie.

Deze definitieve ideeën lijken echter legitiem vanwege verschillende elementen. Ze respecteren mezelf en anderen.

Ze zijn gericht op het oplossen van conflicten. Ze zijn praktisch en dragen bij tot een gevoel van vrede. Dat zijn elementen waar ik naar op zoek ben in het proces van onderscheidende leiding.

Geeft het een gevoel als het vrede is?

Laten we ons voor een ander voorbeeld voorstellen dat ik voor het weekend ben uitgenodigd voor een familiebijeenkomst. Ik ben enigszins geïnteresseerd in de bijeenkomst, maar ik heb ook het gevoel dat ik wat rust kan gebruiken. Ik draai de beslissing over aan God en zoek Zijn leiding over de zaak.

Terwijl ik zit, mijn perspectieven en plannen voor God uitwisselend, komt er een idee in me op. Het gaat als volgt: ik zou echt naar deze bijeenkomst moeten gaan. Ik heb mijn familie al een tijdje niet meer gezien. Ze mogen boos op me worden als ik niet ga.

Dat is naar mijn mening waarschijnlijk niet de puurste vorm van begeleiding. Er zijn een paar dubieuze elementen: er is een intellectueel gevoel van 'ik zou dit moeten doen' en er is angst voor mensen die boos op me worden. Het levert ook geen gevoel van vrede op.

Laten we zeggen dat ik blijf zitten en God's leiding zoeken. Een andere gedachte komt in me op: vergeet deze bijeenkomst. Ik verdien het om tijd voor mezelf te nemen. Als mensen boos op me worden, is dat hun probleem.

Dat heeft ook een paar dubieuze elementen. Er is een gevoel van starheid - zelfs defensiviteit - voor. Het is gebouwd rond een gevoel van scheiding. Het houdt geen rekening met andermans gevoelens. Het geeft me geen gevoel van vrede.

Zachte en geïnspireerde gedachten

Als ik doorga met het uitwisselen van mijn gedachten - inclusief deze eerste vormen van "leiding" - voor Gods vrede, zal ik merken dat mijn gedachten geleidelijk zachtmoediger en geïnspireerd worden.

Uiteindelijk kan ik gedachten krijgen als: ik ben er zeker van dat het geweldig zou zijn om mijn familie te zien, maar ik heb het gevoel dat ik dit weekend wat rust nodig heb. Misschien kan ik mijn familie bellen en vragen om ze over een paar weken te zien.

Dat is naar mijn mening een meer geïnspireerd idee dan de andere twee. Het is milder en gevoeliger voor anderen. Het bevat een concrete oplossing die met de betrokken personen kan worden besproken. Het is zelfrespectvol, maar niet ten koste van iemand anders. Het geeft me een gevoel van vrede. Daarom is het waarschijnlijk dichter bij het merk.

Zoals ik hierboven al zei, denk ik dat eenieder van ons moet leren wat voor ons werkt op het gebied van onderscheidingsvermogen. Ik denk dat het vooral belangrijk is om open te staan ​​voor nieuwe influisteringen - zelfs als we denken dat we iets geïnspireerds hebben ontvangen.

God spreekt niet één keer en laat het aan ons over om uit te vinden hoe hij zijn suggesties kan plaatsen. God spreekt eeuwig tot ons. Als Hij ons ertoe aanzet iets te doen, zal Hij ons vertellen hoe we het kunnen bereiken. Hij corrigeert de fouten die we maken en begeleidt ons bij nieuwe moeilijkheden.

Het is echter essentieel dat we open blijven - anders zullen we zijn nieuwe inspiratie missen als we verder gaan.

Een innerlijk zoeken

Tot nu toe heb ik me gericht op het identificeren van onze 'blokkades' om begeleiding te ontvangen en die blokken aan God aan te bieden om te worden verwijderd. Hoewel ik vind dat deze aanpak effectief is, kan het nuttig zijn om een ​​meer gevoelgerichte component toe te voegen.

Ik zou graag nog een oefening presenteren - een geleide meditatie van soorten - waarin onze intuïtieve, gevoelvolle vaardigheden zijn verwerkt. Ik moedig u aan om deze oefening te lezen en deze vervolgens zelf aan te passen op elke manier die comfortabel aanvoelt. Er is niets bijzonders aan de eigenlijke woorden of afbeeldingen die ik gebruik. Als u vertrouwd bent met de algemene aanpak, kunt u deze naar eigen goeddunken toepassen.


Stap 1. Kies om te beginnen een deel van je leven dat voor conflicten zorgt. Het kan een "groot" probleem of een "klein" probleem zijn - het maakt niet uit.
Stap 2. Laten we bereid zijn om deze kwestie aan God over te dragen - samen met eventuele gedachten erover. Laten we zeggen:

God, ik wil mijn geest voor jou openen.
Ik plaats dit probleem in jouw handen.
Ik geef je er al mijn gedachten over.
Mijn geest is open; Ik weet niet wat ik moet denken.

Stap 3. Laten we nu onze ogen sluiten en onze gedachten gaan onderzoeken op een vonkje warmte. We zijn op zoek naar een gevoel van comfort of vrede. Als er angstige gedachten in onze geest komen, laten we ze aan God overdoen en terugkeren naar onze zoektocht. We zoeken een gevoel van troostende warmte.

De Cursus belooft dat deze warmte ergens in onze gedachten zit. Het wordt alleen verdoezeld door onze persoonlijke gedachten. Terwijl we rustig zitten, blijven we onze gedachten opruimen alsof het stoffige spinnenwebben zijn. We willen dat God ze neemt en ons naar een innerlijk gevoel van warmte leiden.

We kunnen heel snel in contact komen met dit gevoel van warmte. Of we moeten misschien nog een tijdje rondkijken en onze persoonlijke gedachten aan God blijven geven. Beide benaderingen zijn prima; we worden gewoon gevraagd om te zoeken.

Zodra we inderdaad een gevoel van warmte of troost beginnen te krijgen, laten we dan naar die plaats in onze gedachten gaan. Wanneer we het gevoel van warmte naderen, laten we het in ons bewustzijn laten groeien. Het voelt misschien als een heerlijk kampvuur dat we hebben gevonden na een koude tocht door het bos. Of een prachtige zonsopgang die een lange nacht beëindigt.

Laten we zitten met dit gevoel van troostende warmte en toestaan ​​dat het ons omringt. Het is vredig; het is aardig. Het vult ons met een gevoel van zachtaardigheid. Laten we ons erbij ophouden dat we niet willen terugkeren naar onze koude en donkere omzwervingen. We willen ons niet omringen in onze eigen verduisterde gedachten. We willen bij dit warme, zachte licht blijven.

Na een minuut of twee, laten we onze ogen openen - en blijf de aanwezigheid van dit licht voelen. Het verdwijnt niet wanneer we terugkeren naar onze activiteiten; het lijkt alleen maar af te nemen wanneer we andere gedachten ervoor plaatsen. Laten we proberen de volgende paar minuten door te brengen met onze normale activiteiten, maar dit gevoel van warmte in de voorhoede van ons bewustzijn te houden.

We willen misschien ook onze aandacht richten op het oorspronkelijke probleem dat we in gedachten hadden, en het gevoel van warmte toestaan ​​om dat probleem te omzeilen. We zien het niet meer door de duisternis van onze eigen gedachten. We zien het door vrede.

Als er nieuwe perspectieven op het oorspronkelijke onderwerp in ons opkomen, laten we er dan een notitie van maken. Zo niet, laten we gewoon doorgaan met het vasthouden van dit gevoel van warmte in ons bewustzijn. Het echte doel van deze oefening is om een ​​gevoel van troostende vrede van God aan te gaan. Dat is waar we echt naar op zoek zijn, ongeacht wat de uiterlijke details van onze kwestie lijken te zijn.

Op zoek naar een staat van vrede

Dit type oefening heeft een heel andere benadering dan 'begeleiding ontvangen'. In plaats van te proberen inzichten te 'krijgen', zoeken we een staat van vrede en breiden die vrede vervolgens naar buiten. Dit zal zeer waarschijnlijk onze perspectieven op de oorspronkelijke kwestie veranderen en onze geest toestaan ​​om meer volledig open te staan ​​voor God terwijl we verder gaan.

Dit type oefening is gebaseerd op ons vermogen om emotioneel gevoelig te zijn. Daarin zijn we als ontdekkingsreizigers - we laten onszelf voorzichtig, zelfs intuïtief, trekken naar een plaats van wijsheid en licht.

We volgen deze trek door onze eigen kleine gedachten en gevoelens naar de geïnspireerde gedachten en gevoelens van God. Het kan een ontspannend proces zijn, als we onszelf laten leiden.

Ik geloof dat onze geest terug wil naar deze plaats van troost. Als we hen ontketenen van hun gebruikelijke denkpatronen, zullen ze hun weg naar huis vinden. We moeten gewoon onze greep op onze normale manier van denken loslaten.


Aanbevolen boek:

The Power of Your Spirit: A Guide to Joyful Living
door Sonia Choquette. (2011)

Dit boek biedt je praktische hulpmiddelen om toegang tot Spirit te krijgen en je ervaring naar een hoger niveau te tillen. "De Kracht van Uw Geest" beschrijft een diepe, opzettelijke dagelijkse beoefening waarmee u Geest kunt begrijpen, maar wat nog belangrijker is, ervaar het direct. Wanneer je echt verbinding maakt, zul je je realiseren dat dit de meest authentieke, duurzame kracht is die je in je leven hebt.

Klik hier voor meer info of om dit boek op Amazon te bestellen.


Dan Joseph

Over de auteur

Dan Joseph is de auteur van Innerlijke genezing Geïnspireerd door wonderen, twee boeken geïnspireerd door Een cursus in wonderen. Dan nodigt je uit om je aan te melden voor zijn gratis maandelijkse nieuwsbrief op http://www.DanJoseph.com.


enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}