Hoe Mindfulness te handhaven met welk gevoel dan ook

Hoe Mindfulness te handhaven met welk gevoel dan ook

Wanneer we mindfulness van gevoelens oefenen, verleggen we onze focus van het opmerken van de vergankelijke, geconditioneerde en onzelfzuchtige aard van het lichaam naar het identificeren van dezelfde drie kenmerken als attributen van de geest en mentale objecten. Naarmate we gevoelens gaan onderzoeken, wordt de onderlinge afhankelijkheid van lichaam en geest duidelijk.

Op dezelfde manier dat we het lichaam isoleerden van alle andere objecten van het bewustzijn toen we met de lichaamsoverpeinzingen begonnen, is het essentieel om aandacht te blijven besteden aan "de gevoelens in de gevoelens". We moeten vermijden te blijven stilstaan ​​bij oordelen, beslissingen of interne commentaren die kunnen ontstaan ​​op basis van de gevoelens die we waarnemen. We moeten oppassen dat we ons niet identificeren met de gevoelens en beschouwen ze als 'de onze'. We handhaven gewoon een bewust bewustzijn van elk gevoel terwijl het zich van moment tot moment aan het bewustzijn presenteert.

We zijn begonnen het geheel van gevoelens te onderzoeken in het hoofdstuk over zuivering van deugd (in het boek Het doorslikken van de rivier de Ganges). We beschreven hoe een gevoel automatisch ontstaat wanneer een zintuiglijke ervaring plaatsvindt. Een gevoel in deze context is geen emotie, maar eerder een directe ervaring van een zinsobject als aangenaam, onprettig, noch prettig noch onaangenaam.

Wereldse en spirituele gevoelens beschrijven

De Boeddha beschrijft verder gevoelens door ze in drie paren te verdelen. Het eerste paar bevat aangename aardse gevoelens en aangename spirituele gevoelens. Een aangenaam werelds gevoel ontstaat wanneer we contact hebben met een aangenaam zinsobject, of wanneer we nadenken over een aspect van het wereldlijke leven dat ons plezier brengt (gedachten van familie, vrienden, persoonlijke interesses, enzovoort). Een aangenaam spiritueel gevoel ontstaat in verband met meditatiebeoefening, zoals wanneer we de vreugde ervaren die gepaard gaat met diepe concentratie, wanneer we een spiritueel inzicht hebben, enzovoort.


Haal het laatste uit InnerSelf


Het tweede paar bevat onaangename aardse gevoelens en onplezierige spirituele gevoelens. Een onaangenaam werelds gevoel ontstaat wanneer we contact hebben met een onaangenaam zinsobject of wanneer we nadenken over een aspect van het wereldlijke leven dat ons psychologische pijn brengt (gedachten van het verliezen van een familielid, falen bij een bepaalde taak, het verliezen van een baan, enzovoort) . Een onplezierig spiritueel gevoel ontstaat in verband met meditatiebeoefening. We kunnen bijvoorbeeld teleurstelling ervaren wanneer onze spirituele vooruitgang langzamer is dan we dachten dat het zou zijn, of we kunnen angst ervaren wanneer we ons realiseren hoe vergankelijk alles werkelijk is.

Het laatste paar gevoelens bestaat uit neutrale, wereldse gevoelens en neutrale spirituele gevoelens. Een neutraal werelds gevoel is een gevoel van onverschilligheid. Het ontstaat wanneer we contact hebben met een werelds zinsobject dat ons noch plezier noch pijn oplevert, of wanneer we aandacht schenken aan een aspect van het wereldse leven dat geen interesse voor ons in petto heeft. Dit gevoel kan zich bijvoorbeeld voordoen wanneer we elke dag hetzelfde reclamebord zien op weg naar het werk of wanneer we een weerbericht horen voor een plaats die we niet van plan zijn te bezoeken. Een neutraal spiritueel gevoel wordt echter ervaren als gelijkmoedigheid en is het resultaat van spirituele volwassenheid. Een geest die de eigenschap van gelijkmoedigheid bezit, ervaart elk object van bewustzijn zonder gehechtheid of afkeer. Het ontwikkelt zich op natuurlijke wijze terwijl we doorgaan met onze meditatiebeoefening en de dingen blijven observeren zoals ze zijn.

Gevoelens ontstaan ​​automatisch

Hoewel gevoelens automatisch ontstaan ​​wanneer er zintuiglijk contact is, kan het soort gevoel dat we ervaren beïnvloed worden door onze perceptie van het zintuigobject dat ervaren wordt. Als iemand bijvoorbeeld hoort zingen terwijl we naar de radio luisteren, kan dit een aangenaam gevoel geven, maar iemand horen zingen als we proberen te mediteren, kan een onaangenaam gevoel geven. Erkennen dat we niet iedereen of alles in ons leven kunnen beheersen, kan een onaangenaam gevoel geven, maar beseffen dat er geen zelf is om de controle te hebben, kan resulteren in een gevoel van gelijkmoedigheid.

Als we ons niet bewust zijn van de gevoelens als ze stijgen en dalen van moment tot moment - als we niet de betekenisdeuren bewaken - kunnen we reageren op de gevoelens die we ervaren of op de objecten waarop de gevoelens zijn gebaseerd. De neiging is om aangename gevoelens of objecten te bevatten, om onaangename gevoelens of objecten te weerstaan, en om zich te vervelen of onverschillig te laten tegenover gevoelens en objecten die niet prettig of onaangenaam zijn. Deze reactiviteit maakt deel uit van een geconditioneerde reeks van gebeurtenissen die plaatsvindt zonder de noodzaak van een zelfsturing van het proces.

De volgende beschouwingen ondersteunen het ontstaan ​​van inzicht in de aard van gevoelens, de manieren waarop we op die gevoelens reageren en de onpersoonlijke oorzaken en omstandigheden achter de gevoelens zelf. De contemplatie van gevoelens speelt een sleutelrol bij het helpen breken van de keten die ons vasthoudt aan onze zintuiglijke ervaringen.

Kies voor de eerste oefening een van de zintuigen om een ​​hele dag mee te werken. Observeer de specifieke gevoelens die optreden wanneer zinsobjecten worden aangetroffen door die zintuigdeur. Wanneer gevoelens optreden, kan hun aanwezigheid worden ervaren als lichamelijke gewaarwordingen of alleen intuïtief zonder ze specifiek in het lichaam te hebben gelokaliseerd. Het is echter essentieel om de gevoelens direct te ervaren en niet alleen om te theoretiseren dat ze moeten zijn opgetreden. Bepaal of elk gevoel dat ontstaat, prettig, onprettig of neutraal is. In de volgende dagen, herhaal dit proces voor elk van de andere zintuigen. Bedenk dat de geest wordt beschouwd als een zintuig dat gedachten, gevoelens, wilsuitingen en andere mentale formaties ervaart als zijn zinsobjecten.

De eerste contemplatie stelt ons in staat om te herkennen hoe gevoelens spontaan ontstaan ​​als er sprake is van contact met de zintuigen. Het laat zien hoe gevoelens worden bepaald door die contacten en hoe we niet kunnen kiezen of er gevoelens zullen ontstaan. Het helpt ons ook te herkennen hoe onophoudelijk bewustzijn wordt beïnvloed door gevoelens.

Om de tweede oefening te oefenen, blijven we mediteren door ons te concentreren op de opkomst en ondergang van elke inademing en elke uitademing, waarbij met grote precisie hun vergankelijke aard wordt opgemerkt. Telkens wanneer het brein zijn aandacht verschuift naar een ander object van gewaarzijn, erkennen we de vergankelijke aard van dat object en keren dan zachtjes maar resoluut terug naar de adem. Als we op enig moment echter beseffen dat we onze focus voor een langere periode hebben verloren, reflecteren we onmiddellijk terug om te zien wat aanvankelijk de aandacht van de geest afleidde. We kunnen merken dat het niet de gedachten, beelden of zinsobjecten waren waarop we reageerden, maar de gevoelens die met die ervaringen verband hielden.

De tweede contemplatie belicht de geconditioneerde aard van de geest en de manier waarop de geest reageert op gevoelens zonder enige bewuste overweging van onze kant. Het stelt ons in staat om te ontdekken hoe de geest zich begeeft op aangename gevoelens of de objecten die deze gevoelens verschaffen, hoe het zich verzet tegen onaangename gevoelens of objecten, en hoe het zich verveelt of onverschillig wordt met neutrale gevoelens of objecten. Als een resultaat van deze contemplatie beseffen we dat de reactiviteit van de geest op zintuiglijke ervaring geconditioneerd is, afhankelijk is ontstaan, en optreedt zonder dat een zelf de controle heeft over het proces.

In de laatste oefening gebruiken we gevoelens als een gelegenheid om de ware aard van onze moment-tot-moment-ervaring te ontdekken. Deze contemplatie zal, indien zorgvuldig uitgevoerd, leiden tot belangrijke inzichten.

Na een lange tijd in meditatie te hebben gezeten, begint lichamelijke pijn te ontstaan. De eerste strategie is om de opkomst en ondergang van het pijnlijke gevoel te observeren en dan weer op adem te komen. Als het gevoel echter heel intens is, zullen we het moeilijk vinden om gefocust te blijven op de ademhaling. Wanneer dit gebeurt, beginnen we het pijnlijke gevoel als het primaire doel van onze meditatie te gebruiken.

Weerstaan ​​of voorkomen van gevoelens

De typische reactie op een onaangenaam gevoel is om het te weerstaan ​​of om deel te nemen aan een activiteit die de aard van het gevoel dat we ervaren kan veranderen. In termen van zitmeditatie kunnen we besluiten van houding te veranderen of onze houding iets aan te passen. Door dit te doen verliezen we echter onze concentratie en volgen we niet een van de belangrijkste principes van inzichtsmeditatie: bewusteloos blijven van wat er ook maar tot bewustzijn komt. Het probleem met pijn, meer dan het onplezierige gevoel zelf, is de angst om overweldigd te worden door de ervaring. Dientengevolge hebben we de neiging om mentaal en fysiek de pijn te verdraaien wanneer het zich voordoet. Dit antwoord dient om de onaangename ervaring te intensiveren.

Om deze contemplatie te oefenen, moeten we ons ontspannen, verzachten en ons settelen in de ervaring van het pijnlijke gevoel. We moeten zo intiem worden met de pijn dat we onze misvattingen over het onaangename gevoel kunnen doorgronden en zien wat het werkelijk is. We zullen dan de vergankelijke aard van de pijn kunnen herkennen en ontdekken dat er geen pijn in de knie, rug of andere locatie als zodanig is. De plaats waarin we de pijn voelen, blijft eigenlijk van moment tot moment verschuiven. Verder, als we heel aandachtig zijn, realiseren we ons dat er tussen de pulsaties van pijn geen pijn is.

We zullen ook merken dat de kwaliteit van pijn blijft veranderen. We kunnen de gewaarwording eerst ervaren als brandend, dan als druk, dan als kloppend, enzovoort. Als we in staat zijn om volledig aanwezig te blijven met de pijn, bereikt het vaak een punt waar het uiteenvalt en volledig verdwijnt, en opnieuw zijn vergankelijkheid laat zien.

Door aanwezig te blijven bij de ervaring, zullen we ons ook bewust worden van de onbevredigende aard van gevoelens. Natuurlijk, met pijnlijke gevoelens is dit vrij duidelijk. Als we echter onvoorwaardelijk aanwezig blijven met de meest aangename gevoelens, zouden we uiteindelijk zien dat ze veranderen in onaangename gevoelens. Dit maakt alle gevoelens, zelfs aangename, vergankelijk en uiteindelijk onbevredigend.

Terwijl we de pijnlijke gevoelens blijven observeren, ontdekken we hun onbaatzuchtige aard. We realiseren ons dat wat er feitelijk gebeurt, de opkomst en ondergang is van onplezierige gevoelens, tegelijk met de opkomst en ondergang van het bewustzijn, of het bewustzijn, van die gevoelens. Er is geen zelf als deel van, achter of in controle over het proces. De gevoelens ontstaan ​​door contact met de zintuigen en in feite is het gevoel zelf de voeler. Wanneer dit inzicht zich voordoet, ontdekken we het verschil tussen een gevoel en de aversieve reactie van de geest op dat gevoel. Dit inzicht transformeert onze relatie tot gevoelens, waardoor we onze gelijkmoedigheid kunnen handhaven met welke gevoelens dan ook.

Bron van het artikel:

Het doorslikken van de rivier de GangesHet doorslikken van de rivier de Ganges: een praktijkgids voor het pad van zuivering
door Matthew Flickstein.

Overgenomen met toestemming van de uitgever, Wisdom Publications. © 2001, www.wisdompubs.org

Klik hier voor meer info en / of om dit boek te bestellen.

Over de auteur

Matthew Flickstein

Matthew Flickstein is al meer dan vierentwintig jaar een praktiserend leraar psychotherapeut en inzichtsmeditatie. Matthew is de oprichter en resident leraar van de Forest Way Insight Meditatiecentrum in de Blue Ridge Mountains van Virginia, die is gespecialiseerd in langdurige retraites voor lekenbeoefenaars. Matthew is de auteur van Reis naar het centrum: een meditatie-werkboek, Het doorslikken van de rivier de Gangesen een co-editor van de bestverkopende meditatiehandleiding Mindfulness in Plain Engels door Bhante Gunaratana.

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}