The Pledge of Attention: A Visit to Lady Liberty

The Pledge of Attention: A Visit to Lady Liberty
Afbeelding door PublicDomainPictures

(Noot van de redacteur: om te zien dat de auteur dit gedicht / artikel leest / uitvoert, scrolt u naar het einde van dit artikel, net na de biografie van de auteur.)

Ten eerste de souvenirs: Copper Lady, Plastic Lady, Lady in the Snowball, spaarpotten, cederdozen, dikke potloden met kwastjes, placemats, ansichtkaarten, spiegels, lepels, bekers, metaal, papier, rubber draagt ​​haar blauwe afbeelding. Ook frites hondenshakes.

Koop onze Admit Ones van de whitehaired grizzlejawed Joe die glinstert onder zijn pet. Even wachten en dan aan boord van onze rood-wit-blauwe nette veerboot.

Stempelen van kinderen, flapperende vlaggen, ziz van nylon jassen. Jeans van elke maat, polyester, gouden bruggen, camerakettingen, niet alleen Amerikanen, maar burgers van overal.

Haar van elke soort stroomt over gezichten. Chiffon sjaals wapperen, fladderen. De violen in mijn bloed beginnen te stijgen.

Dikke mannen bespotten onze boot. De Hudson spoelt onder ons door. We zijn vertrokken.

Grijs en zwart en marine enorm toren. De pier verdwijnt als we naar de flanellen en seersucker-gebouwen kijken die samenpersen.


Haal het laatste uit InnerSelf


Als masten gehesen in de frisse lucht van de veerboot, turen we door zon-en-spray-getrokken wimpers. Tanden gedroogd door loef glimlachen. Fladderende wangen. De onderkant van de veerboot slaat op de knie van de rivier. Een deel van een sandwich vliegt voorbij.

Oud fort, wapenhuis, dan Ellis aan de rechterkant. Roze baksteen zinkt in mijn ogen. Mijn maag zegt in een ander leven dat ik die plek kende, van de stank van het schip kille kille vochtig hard getrokken vervloekt geduwd, een andere naam genoemd, omhelsde ik mijn deels afschuwelijke lot. Vriendelijkheid was nog niet populair.

Heldere langwerpige stukken, stukjes licht, zon accentueert het water. Stad gereduceerd tot een patroon van blokken, met meeuwenslingers.

◊◊◊

En daar, zo zilver en zo groen als jeneverblaadjes, kronkelt ze.

Daar groeit ze nu, zo lang, de langste vrouw die je ooit hebt gezien.

Ja, je kunt zelfs onder haar oksel kijken. Wat een geweldig groot heilig gezicht! De boot kantelt, camera's klikken.

Het baken zelf verwelkomt ons. Groene godin in de haven, met licht en kennis. Haar grot is de open lucht, het water is haar heiligdom, dat aan de gelovigen met goddelijke waardigheid verschijnt. Ernstig en vredig, kalm en heilig, ze staat voor de deur van het land.

De veerboot vertraagt, de oprit zwaait naar beneden. Honderd gezichten met verwondering getoond: ontzag, verrukking, strekhalzen, in elkaar grijpende handen, kauwgom, sjouwen met de glijdende baby, verkreukelde pamfletten, gelach van de meisjes. Chiffon sjaals wapperen, fladderen.

Rubberen poten op vaste grond. Stappen op en treden en treden, brede grijze groepsstappen.

Verlichte displays in de sokkel, sepia-foto's - nu niet! niet nu! Naar de top naar de top!

Zwart en veel trappen, smeedijzer. We zijn niet in een gebouw, maar een vrouw. Race naar de top om te zien wie ze aantrekt.

Gigantische plooien van japon plooien zachtjes de ruimte. Kijk, daar is het boek, dat is de fakkel! We zitten zo hoog dat mijn lichaam weerkaatst. Mijn dijen trekken mijn knieën op.

Deze enkele magere zwarte stalen rail die uit het orangelit-groen spiraalt, is alles wat me tegenhoudt van een neerwaartse spiraal. Dat, en absolute kennis, ik zal niet vallen. De dood wordt ons op vele momenten aangeboden. We weigeren het elke keer maar één keer.

Ik heb de rail niet eens nodig.

◊◊◊

Lady Liberty, Lady Liberty, wie zit er in je nobele gezicht? We dwarrelen door je hoofd, Lady L. Hier in haar hoofd zijn we de droom van Liberty.

Staar naar de groene horizon. Zie de wazige stad. Glijden met de vuilnisbakken. Groene grasvelden rondom.

Kijk voorbij de rietkragen van New Jersey, voorbij zilvergroen van Pennsylvania, naar bruin leer Ohio, geschouderd Indiana, wuivende berk van Illinois, diepgroene hoeken van Wisconsin, naar het blauw en wit van Minnesota, mijn thuisstaat, North Star State, kristallen ster staat in mijn hart, mijn voorhoofd. Hoi mam.

Als een pak kaarten gaat het koren van Iowa voorbij, de met gras begroeide rotswanden van Nebraska, het zoete viriele Colorado, de geduldige glorie van de Grand Canyon en de wazige Mojave. Neonjazz van Vegas en de vruchtbare oogst van Hollywood. Lady L., we kennen je van je kilometers films: cruisefilms, misdaadfilms, zeemansfilms, stadsfilms, komisch pastoraal, historisch-tragisch. Hier in je hoofd, zoals favoriete acteurs, dagen jongens elkaar uit met hun ellebogen. Meisjes stellen zich swandives voor.

Ze verandert de wereld op massale manieren dan ze weet: groet, vergeeft de rusteloze arriveerders: al die harten die huilen om een ​​nieuwe start. De reis is het waard, ze zegt.

Deze dame kent vrede: Vrede, ze zegt, is activiteit met liefde.

Vol met wit-blauw-roze wolk-gedachte, afdaling is een draai van honing op brood.

◊◊◊

Stiller stemmen en voeten komen tevoorschijn door een weefsel van prikkels: piep in de kassa van de cadeauwinkel, piepende sneakers, luidruchtige jongens: "Als je melkpakken van de bovenkant liet vallen, zouden ze je schedel verpletteren." Meisjes gillen en schudden de bollen. Hun ouderen blazen brochures en zakgeld om.

Oh, die sepia-foto's.

Rijen arbeiders zweten boven dampende vaten met blauw wordende zetmeelzeep. Daar in de rode kast, zwaar zwart ijzer, verwarmd door vuur. Sissend op het natte shirt.

Veel onveranderd sinds sepia-tijd: toewijding, geduld, eenzaamheid, de routine van het lichaam, nachten van reflectie, uitputting en angst -

Maar terwijl we met een vermoeide immigrant op de veerboot stappen, delen we een stralende glimlach. Terwijl we op de veerboot stappen aan de voeten van Liberty, gloeiend in haar aureool, herinneren we ons dat we vrij zijn.

Wij jeans, wij jassen, in de open lucht vrij en nu open voor elkaar. Wij zijn de droom van Liberty, en Liberty droomt van de wereld.

De meisjes gooien het gegiechel overboord.

We zijn vrij, zoals het gebruik van onze ogen, vrij als de slurpende lucht, vrij als de chiffon sjaals die wapperen, fladderen over de golven.

◊◊◊

DE BELOFTE VAN AANDACHT

Ik beloof aandacht

Naar de stroom

Van de Verenigde Staten van Bewustzijn

En naar de realiteit waaruit het voortkomt:

Een idee

Van ons goed

Met vrijheid die er gewoon is voor iedereen.

◊◊◊

© 2020 door Irene O'Garden.
Alle rechten voorbehouden.
Overgenomen met toestemming ..
Uitgever: Mango Publishing Group, een divn. van Mango Media Inc.

Artikel Bron

Blij om mens te zijn: avonturen in optimisme
door Irene O'Garden

Glad to Be Human: Adventures in Optimism van Irene O'GardenVier het leven gewoon omdat. In een wereld die zo vaak gevuld is met verontrustend nieuws en verbijsterend geweld, krijgt 'mens' zijn vaak een slechte rap. Verheug u in alledaagse redenen om te glimlachen, positief te denken en te genieten van het geschenk van het leven.

Voor meer info, of om dit boek te bestellen, Klik hier. (Ook beschikbaar als een Kindle-editie.)

Meer boeken van deze auteur

Over de auteur

Irene O'GardenIrene O'Garden heeft prijzen gewonnen of genomineerd voor prijzen in bijna elke schrijfcategorie, van toneel tot e-screen, hardcovers, kinderboeken, literaire tijdschriften en bloemlezingen. Haar veelgeprezen toneelstuk Vrouwen in brand (Samuel French), met in de hoofdrol Judith Ivey, speelde in uitverkochte huizen in Off-Broadway's Cherry Lane Theatre en werd genomineerd voor een Lucille Lortel Award. O'Garden's nieuwe memoires, Risking the Rapids: How My Wilderness Adventure Healed My Childhood werd gepubliceerd door Mango Press in januari 2019.

Dit artikel / gedicht wordt gelezen / uitgevoerd door de auteur:

Video / interview met Irene O'Garden: Risico en oogst

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}

VAN DE REDACTIE

InnerSelf-nieuwsbrief: september 20, 2020
by InnerSelf Staff
Het thema van de nieuwsbrief deze week kan worden samengevat als "u kunt het" of meer specifiek "wij kunnen het!". Dit is een andere manier om te zeggen "u / wij hebben de macht om iets te veranderen". Het beeld van ...
Wat voor mij werkt: "I Can Do It!"
by Marie T. Russell, InnerSelf
De reden dat ik deel "wat voor mij werkt" is dat het ook voor jou kan werken. Als het niet precies de manier is waarop ik het doe, aangezien we allemaal uniek zijn, kan een afwijking van de houding of methode heel goed iets zijn ...
InnerSelf-nieuwsbrief: september 6, 2020
by InnerSelf Staff
We zien het leven door de lenzen van onze waarneming. Stephen R. Covey schreef: "We zien de wereld, niet zoals ze is, maar zoals we zijn - of zoals we geconditioneerd zijn om haar te zien." Dus deze week bekijken we enkele ...
InnerSelf-nieuwsbrief: augustus 30, 2020
by InnerSelf Staff
De wegen die we tegenwoordig reizen zijn zo oud als de tijd, maar zijn nieuw voor ons. De ervaringen die we hebben zijn zo oud als de tijd, maar ze zijn ook nieuw voor ons. Hetzelfde geldt voor de ...
Als de waarheid zo vreselijk is dat het pijn doet, onderneem dan actie
by Marie T. Russell, InnerSelf.com
Te midden van alle verschrikkingen die tegenwoordig plaatsvinden, word ik geïnspireerd door de stralen van hoop die erdoorheen schijnen. Gewone mensen komen op voor wat goed is (en tegen wat fout is). Honkbalspelers, ...