
Wanneer ik deze klimaatonderhandelingen geef, zijn mensen uiteindelijk heel opgewonden en vol vragen. "Welke technologie gaat dit oplossen?" "Hoe komen we ooit mensen ertoe om een oplossing te vinden?" "Ik ben maar één persoon, wat kan ik doen dat een impact zou hebben?"
Mijn antwoorden verrassen mensen vaak een beetje: ik probeer ze duidelijk te maken dat een culturele verandering belangrijker is dan welke technische oplossing dan ook, een verschuiving in bewustzijn en sociale waarden waaruit alle andere oplossingen zullen voortvloeien. Wanneer genoeg mensen van gedachten veranderen, hetzij door inzicht (joepie, wetenschap!) of door de pijn van verlies (boe, natuurrampen), zal het plan duidelijk worden.
Natuurlijk haten mensen dat antwoord! We hopen allemaal op simpele oplossingen voor onze problemen... iets kopen, iets recyclen, een wet aannemen en klaar. Horen dat er een enorm probleem is zonder simpele oplossing, maakt mensen gek.
Voor die mensen: bekijk de onderstaande video en vat moed! Het schetst zonder twijfel het beste plan dat ik ooit heb gezien om klimaatverandering aan te pakken. De stappen zijn concreet en haalbaar, de aanpak leent zich voor versterking door de kracht van internet, en het plaatst alles in de juiste sociale en culturele context. Het is een combinatie van technische oplossingen en sociale revolutie, verpakt in een verbluffend visueel pakket (de animaties zijn allemaal crowdsourced). Ik heb nog veel meer te zeggen over dit geweldige werk, maar bekijk voor nu gewoon de video (15:40) en dan kunnen we daarna praten.
{vimeo}12772935{/vimeo}
Hoewel klimaatverandering zeker een feit is in de fysieke wereld, is het in de kern een sociaal probleem, voortkomend uit onze culturele nadruk op consumentisme en groei. En sociale problemen vereisen sociale oplossingen.
Neem ter vergelijking de sociale problemen in de Verenigde Staten rond Jim Crow en raciale ongelijkheid in de 20e eeuw. Sommigen zouden kunnen zeggen dat de Civil Rights Act van 1968 de 'oplossing' voor raciale ongelijkheid was, maar tegen 1968 waren de hevige gevechten grotendeels voorbij. De wetgeving bezegelde ongetwijfeld de overwinning en legde de nieuwe waarden vast die de natie langzaam aan het internaliseren was. Maar de echte 'oplossing' was alle activiteit die leidde tot 1968 – de sociale beweging die debat en protest aanwakkerde om ons collectieve bewustzijn te veranderen. De oplossing kwam voort uit losse samenwerking tussen vele diverse kiezersgroepen (vakbonden, vrouwengroepen, huisvestingsactivisten, Latino's, enz.) die zich organiseerden rond een gemeenschappelijk idee: gelijkheid.
Coalition Of The Willing hanteert dezelfde aanpak, wat een belangrijke reden is waarom ik het zo inspirerend vond. Het "antwoord" op klimaatverandering is niet het sluiten van kolencentrales, het belasten van CO2-uitstoot of het financieren van de snelle ontwikkeling van hernieuwbare energie. Dat zijn natuurlijk allemaal fantastische dingen om na te streven, maar het echte antwoord op klimaatverandering, net als elk ander maatschappelijk probleem, is het organiseren van mensen rond een nieuw idee. De video brengt dat idee prachtig over, legt de morele basis van onze strijd uit en biedt de concrete stappen die nodig zijn om een organisatie voor verandering op te bouwen.
Eigenlijk zou ik boos moeten zijn dat deze video bestaat, want hij neemt in feite de meeste van mijn eigen ideeën over en werkt ze beter uit. Het concept van mijn website, de Wetenschapspaus, is immers de combinatie van wetenschappelijke waarheid en wijdverbreid cultureel bewustzijn, allemaal geholpen door het internet. Maar ik voel me niet overschaduwd, ik voel me bevestigd, geïnspireerd en vol nieuwe hoop.
Dit artikel is oorspronkelijk verschenen bij Wetenschapspaus. En Transition Voice





