In dit artikel
- Waarom onze behoefte aan controle stress en angst veroorzaakt.
- Hoe vertrouwen op je hart verschilt van het volgen van je geprogrammeerde verstand.
- Wat drijven op het water ons leert over overgave en vertrouwen
- Hoe beslissingen gebaseerd op angst ons loskoppelen van vreugde.
- Leren om ons door het leven te laten leiden in plaats van uitkomsten te forceren.
Een vriend die laatst mijn auto had geleend, kwam verbaasd en onder de indruk terug van een ontdekking die hij had gedaan. Omdat de auto rijhulp heeft, rijdt hij in principe vanzelf als je de cruisecontrol aanzet. Als je een auto voor je nadert, remt hij af tot dezelfde snelheid. Als de auto voor je afremt en stopt, doet de auto, terwijl de cruisecontrol aan staat, hetzelfde. Je hoeft niet te remmen. Je hoeft zelf niet af te remmen. Het besturingssysteem van de auto regelt alles.
Het enige wat je als bestuurder hoeft te doen, is je handen aan het stuur houden en vertrouwen. Je moet in principe de bediening van de auto loslaten. Natuurlijk moet je nog steeds op rode stoplichten en andere weggebruikers letten, want de rijhulpsystemen van de auto beheersen dat nog niet.
Terwijl ik hierover nadacht, deed ik wat ik vaker doe: ik zocht naar de levensles en de vergelijking. Externe ervaringen weerspiegelen ons innerlijke leven. En het viel me op dat de cruisecontrol van de auto aanzetten, net zoiets is als je geest en bewustzijn in een staat van vertrouwen brengen. We zijn nog steeds aanwezig. We hebben nog steeds onze handen aan het stuur. We kunnen op elk moment van richting veranderen. Toch zijn we bereid het leven te vertrouwen om ons te leiden langs een pad dat soepeler aanvoelt, meer in balans is en minder stress en weerstand biedt.
Ik weet dat sommigen denken dat loslaten zwak is en neerkomt op het opgeven van onze macht. En in sommige gevallen is dat ook zo. Je moet de macht over je eigen leven niet uit handen geven aan andere personen, instanties, medisch personeel, overheden, enzovoort.
Toch zijn er dingen die we moeten loslaten om geluk en innerlijke rust te ervaren. Loslaten van angst. Loslaten van oordelen. Loslaten van wrok, woede en verwijten. Dit zijn geen verliezen. Dit zijn bevrijdingen.
Weerstand, wrijving en spanning
Onze geest verzet zich vaak tegen loslaten. Ons brein is zorgvuldig geprogrammeerd door ouders, opvoeding, religie en de maatschappij om te geloven dat het alles beter weet. Het houdt vol dat er maar één 'juiste' manier is, en die manier omvat logica, controle, planning, inspanning en strijd. Maar mijn eigen levenservaring heeft me geleerd dat de geprogrammeerde geest zelden de beste gids naar geluk is. Hij zit vol met 'zou moeten'-gedachten die niet stroken met wie we werkelijk zijn.
Het verstand en het ego hechten grote waarde aan geld, uiterlijk, productiviteit, tijdsdruk, angst en twijfel. Beslissingen die vanuit dat kader worden genomen, leiden vaak tot stress, concurrentie en een voortdurend uitstel van geluk. We leven dan voor een toekomst die misschien nooit komt, in de overtuiging dat vrede en geluk beloningen zijn die we later moeten verdienen.
Maar ik ben bereid los te laten wat de maatschappij zegt. moet Maak me gelukkig, dan ben ik vrij om mijn eigen pad te bewandelen. En dat pad leidt naar een diepere vreugde, een stabielere gemoedsrust en een diepere verbinding met mijn innerlijke leiding in plaats van met de luidere stemmen van de wereld.
Loslaten is echter niet altijd gemakkelijk. Het vereist vertrouwen. Het vereist geloof in het leven en in onszelf. Het vereist de moed om een onbekende toekomst tegemoet te treden in plaats van vast te houden aan vertrouwde patronen. Bovenal vereist het zelfliefde. We moeten genoeg om onszelf geven om te respecteren wat het beste voor ons voelt.
Drijvend met vertrouwen
Een van de duidelijkste voorbeelden van het loslaten van controle is drijven op je rug. Of het nu in een zwembad, een meer of de oceaan is, drijven vereist overgave. Je moet plat liggen, je lichaam ontspannen en de impuls om te controleren loslaten. Je moet erop vertrouwen dat het water je draagt, je vasthoudt en je veilig houdt.
Ik begreep dit pas echt toen ik zowel een zesjarig kind als een vrouw van in de vijftig leerde drijven. Het kind leerde het snel. Na een paar pogingen, waarbij ik mijn hand op zijn rug hield zodat hij zich gesteund voelde, haalde ik mijn hand geleidelijk weg en dreef hij moeiteloos, gedragen door het water zelf.
De vrouw had het, zoals te verwachten, veel moeilijker. Loslaten, ontspannen en vertrouwen lukte haar niet gemakkelijk. Door haar worsteling te zien, besefte ik dat wat voor mij zo vanzelfsprekend was, dat niet per se voor anderen hoeft te zijn.
Ik realiseerde me ook hoeveel ik ervan geniet om op mijn rug te drijven. Ik hou van de complete ontspanning, het staren naar de hemel en het toestaan dat de levenskrachten me dragen en ondersteunen. Het is een staat van volledig loslaten van controle.
Op je rug drijven is bevrijdend. Je hoeft niets te doen. Je hoeft niets te beheersen, behalve natuurlijk je gedachten, je angsten en je gebrek aan vertrouwen. Dat kan een grote uitdaging zijn, maar als je het eenmaal onder de knie hebt, is de beloning overweldigend.
En zo is het ook met het leven
Zodra we stoppen met het proberen elk detail te controleren, elk resultaat tot in de puntjes te bewaken en dingen te forceren, wordt gemoedsrust mogelijk. De gedachte dat je elke stap, elke beslissing en elke richting moet plannen, is uitputtend. Het is bovendien onnodig.
We hebben al een ingebouwd navigatiesysteem. Een soort innerlijke GPS en cruisecontrol die niet in ons hoofd zit, maar in ons hart én onze buik. Als we naar ons hart luisteren, naar ons onderbuikgevoel, hoeven we niet eindeloos te analyseren. We stemmen ons af en merken op wat goed voelt, wat liefdevol aanvoelt, wat onze dromen ondersteunt.
Deze manier van leven wordt zelden aangeleerd. Ouders, scholen en de maatschappij leren ons regels te volgen die zonder meer zijn opgelegd. Maar misschien hebben we ons nooit afgevraagd of die regels degenen die ze volgden wel echt gelukkig maakten. Als we om ons heen kijken naar de huidige toestand van de wereld, lijkt het overduidelijk van niet.
Een regel uit een lied, geschreven door Graham Nash en populair gemaakt door Crosby, Stills en Nash, schiet me te binnen: "Leer je kinderen goed op, de hel van hun vader ging langzaam voorbij..."
Als de paden die onze ouders en grootouders bewandelden geen vrede of vreugde brachten, dan is het logisch om die paden en die regels in twijfel te trekken. We hebben altijd een keuze. We kunnen oude patronen herhalen, of we kunnen bereid zijn iets nieuws te proberen.
Volg je de rattenvanger van Hamelen?
Volgen we de voorschriften van de maatschappij, of de stillere leiding van ons hart? Kiezen we voor wat vreugde en liefde brengt, of voor wat ons zekerheid, goedkeuring of veiligheid biedt? Ware voldoening vereist loslaten, niet alleen van de controle die we onszelf opleggen, maar ook van de controle die van buitenaf wordt opgelegd door verwachtingen, waarden en oordelen.
Niemand anders kent ons pad. Alleen het hart weet het. Het is onze innerlijke waarheid, de enige stem die werkelijk in lijn is met ons hoogste goed. Al het andere is ruis, een poging om het lied van het hart te overstemmen.
Om dat lied te kunnen horen, moeten we onze angsten, twijfels en diepgewortelde conditioneringen loslaten die generaties lang zijn opgebouwd. Deze lagen van conditionering weerhouden ons ervan in harmonie met onszelf en met anderen te leven.
Daarom moedig ik je aan om te luisteren naar de stem van je hart en de signalen van je intuïtie. Vraag jezelf af welke richting je meer voldoening, liefde en levendigheid geeft. Laat de gedachte los dat de 'juiste' keuze degene is die meer geld oplevert, veiliger aanvoelt of de goedkeuring van de maatschappij krijgt. Die maatstaven leiden zelden tot geluk en ware vrijheid. Ze worden vaak een keten van verplichtingen en 'moeten'.
Vraag jezelf in plaats daarvan af welke keuze je innerlijke kind een glimlach op het gezicht zou toveren. Welke keuze geeft een gevoel van rust en authenticiteit?
Jouw ware zelf weet het het beste.
Nog niet zo lang geleden stond ik voor een belangrijke levensbeslissing. Mijn gedachten dwaalden af naar mogelijke redenen, voornamelijk gebaseerd op angsten en twijfels. Ik was moe, voelde me niet lekker en liet mijn beslissing leiden door onzekerheid. Die nacht maakte ik mijn keuze en ging slapen.
Toen ik de volgende ochtend wakker werd, voelde ik geen vreugde. Ik voelde me zwaar en moedeloos. Toen ik erover nadacht, werd het me duidelijk dat de beslissing die ik had genomen niet strookte met wat ik voelde. Ze was gebaseerd op angst, niet op de waarheid.
Toen ik die beslissing terugdraaide, keerden opluchting en innerlijke rust vrijwel onmiddellijk terug. Ik had een pad verlaten dat gebaseerd was op angst en was teruggekeerd naar een pad dat geleid werd door vertrouwen en innerlijk weten.
Dit is de uitnodiging die het leven ons steeds opnieuw biedt. Om te observeren waar vreugde stroomt en waar niet. Gebieden van beperking, verplichting of wanhoop wijzen rechtstreeks op plekken waar controle moet worden losgelaten.
Het leven als steun voor ons
Wanneer we het leven ons laten dragen, zoals water ons drijvende lichaam draagt, worden we geleid naar een groter welzijn. Dit vereist vertrouwen. Het vereist geloof. En het vereist het loslaten van angsten die we van generaties vóór ons hebben geërfd.
Als we naar de wereld van vandaag kijken, is het duidelijk dat de oude gewoonten, geworteld in angst, hebzucht en overheersing, niet tot geluk leiden. Het besef hiervan geeft ons de kracht om andere keuzes te maken, zodat de worstelingen van onze ouders niet onze eigen worstelingen worden, noch die van onze kinderen.
Onze kinderen en kleinkinderen leren van ons, net zoals wij van onze voorgangers hebben geleerd. Mogen zij leren dat een andere weg mogelijk is. Een weg gebaseerd op liefde in plaats van hebzucht, op samenwerking in plaats van concurrentie, en op verbondenheid in plaats van verdeeldheid.
We zullen het niet altijd goed doen. Dat hoort bij het leven en het leerproces. Wat telt, is de richting die we steeds opnieuw kiezen: naar liefde, naar vertrouwen, naar de wijsheid van het hart.
De weg naar een vredigere wereld begint van binnenuit. Het begint wanneer we ophouden het leven te willen beheersen en ons in plaats daarvan laten meevoeren door de stroom. Wanneer we ons afvragen: wat voelt goed? Wat voelt liefdevol? Wat geeft vreugde?
Dat is het moment waarop we ons leven op de automatische piloot zetten, in het moment blijven met onze handen aan het stuur, en de stroom van het leven ons meevoert naar waar we werkelijk thuishoren.
Aanbevolen boeken:
* Heden, niet perfect: een dagboek om te vertragen, los te laten en van het heden te genieten
Auteur: Aimee Chase
Dit begeleide dagboek helpt je te vertragen, de ruis van perfectionisme tot zwijgen te brengen en opnieuw contact te maken met wat er echt toe doet in je leven. Door middel van reflectievragen en mindfulness-oefeningen ondersteunt het dit proces. Stress en emotionele ballast loslaten—kernthema's in het bovenstaande artikel over het loslaten van controle en luisteren naar je hart. Het is vooral geschikt voor lezers die willen praktische, dagelijkse betrokkenheid met de praktijk in plaats van alleen de theorie.
Bestel hier: https://www.amazon.com/dp/1250147751?tag=innerselfcom
* Waarom heeft niemand me dit eerder verteld?: Simpele lessen voor een zinvol leven
Auteur: Dr. Julie Smith
Dit boek levert toegankelijke, op bewijs gebaseerde inzichten in mentale gewoonten die ons tegenhouden, zoals piekeren, twijfel en zelfkritiek – veel van dezelfde innerlijke barrières worden beschreven in het bovenstaande artikel over vertrouwen en overgave. De begeleiding van Dr. Smith helpt lezers Verschuiving van angstgedreven denken naar een helderder zelfinzicht en bewust leven.Het is daarmee een uitstekend boek voor iedereen die op zoek is naar meer innerlijke rust en zelfvertrouwen.
Bestel hier: https://www.amazon.com/dp/0063227932?tag=innerselfcom
* Passievol: Twaalf krachtige principes om je doel te ontdekken en je meest doelgerichte leven te ontketenen
Over de auteur
John R. Miles met Matt HigginsGeaard persoonlijke beheersing en bewust levenDit boek presenteert principes om los te komen van beperkende overtuigingen en zelfvertwijfel – concepten die aansluiten bij het bovenstaande artikel over het loslaten van geprogrammeerd denken. Dit boek moedigt lezers aan om Verander angst in doelgerichte actie.waarbij ze hun keuzes afstemmen op innerlijke waarden in plaats van op externe verwachtingen. Het gaat er rechtstreeks om te vertrouwen op de loop van het leven, in plaats van het te willen beheersen.
Bestel hier: https://www.amazon.com/dp/B0C8G5R5FZ?tag=innerselfcom
Over de auteur
Marie T. Russell is de oprichter van InnerSelf Magazine (oprichter van 1985). Ze produceerde en presenteerde ook een wekelijkse radiouitzending in South Florida, Inner Power, van 1992-1995, met aandacht voor thema's als zelfrespect, persoonlijke groei en welzijn. Haar artikelen richten zich op transformatie en opnieuw verbinden met onze eigen innerlijke bron van vreugde en creativiteit.
Creative Commons 3.0: Dit artikel is in licentie gegeven onder een Creative Commons Naamsvermelding-Gelijk delen 4.0-licentie. Ken de auteur toe: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Link terug naar het artikel: Dit artikel verscheen oorspronkelijk op InnerSelf.com
Samenvatting van het artikel
Loslaten van controle betekent dat we ons niet langer laten leiden door angst en vertrouwen op de wijsheid van ons hart. Wanneer we stoppen met het forceren van resultaten en naar ons innerlijke zelf luisteren, stroomt het leven met meer gemak, vrede en vreugde. Ware voldoening komt voort uit overgave, niet uit strijd.
#loslaten #vertrouwopjehart #innerlijkeleiding #laatangstlos
#innerlijkevrede #zelfvertrouwen #bewustleven #levenmeteendoel
#emotionelegenezing #persoonlijkegroei #spirituelegroei








