The Bridge of Empathy: verbinden met anderen door compassie en bewustwording

The Bridge of Empathy: verbinden met anderen door compassie en bewustwording

Hedendaags psychologisch onderzoek toont aan dat sommige mensen, wanneer ze zich in een zeer geagiteerde gemoedstoestand bevinden, zich niet bewust zijn van hoe ze zich voelen. Hun hart is misschien aan het racen, hun bloeddruk stijgt en ze kunnen overvloedig zweten, maar ze zijn zich er niet van bewust boos, bang of angstig te zijn.

Ongeveer één op de zes personen vertoont dit patroon. Omdat ze zich zo niet bewust zijn van hun eigen pijn, is het mogelijk dat ze het kunnen begrijpen of zich kunnen inleven in wat iemand anders misschien voelt? Omdat ze zich niet kunnen inleven, hoe kunnen ze dan complete levens leven?

Empathie ontwikkelen: een brug bouwen naar de pijn van anderen

Wanneer we mindfulness beoefenen, is een van de kwaliteiten die we ontwikkelen empathie. Terwijl we ons openstellen voor het volledige scala van ervaringen binnenin onszelf, worden we ons bewust van wat we op elk moment waarnemen, we ontkennen niet langer sommige gevoelens terwijl we ons vastklampen aan anderen.

Door onze eigen pijn te leren kennen, bouwen we een brug naar de pijn van anderen, wat ons in staat stelt om uit onze zelfabsorptie te stappen en hulp te bieden. En wanneer we werkelijk begrijpen hoe het voelt om te lijden - in onszelf en in anderen - worden we gedwongen te leven op een manier die zo weinig mogelijk schade aanricht.

Echte moraliteit: onbewuste terughoudendheid om lijden te veroorzaken

Met empathie die fungeert als een brug naar de mensen om ons heen, ontstaat er een ware ethiek. Wetende dat iemand zal lijden als we een schadelijke actie uitvoeren of een kwetsend woord zeggen, vinden we dat we deze dingen steeds minder doen. Het is een heel eenvoudige, natuurlijke en hart-volle reactie. In plaats van moraliteit als een geheel van regels te zien, vinden we een ethiek die een onwillige tegenzin is om lijden te veroorzaken.

In de boeddhistische leer wordt een beeld gebruikt om deze hoedanigheid van geest weer te geven: een veer, vastgehouden in de buurt van een vlam, krult meteen weg van de hitte. Wanneer onze geest doordrenkt raakt met een begrip van hoe lijden voelt en zich vult met een meedogende drang om er niet meer van te veroorzaken, dan weerhouden we ons van het veroorzaken van schade. Dit gebeurt zonder zelfbewustzijn of eigengerechtigheid; het gebeurt als een natuurlijke uitdrukking van het hart. Zoals Hannah Arendt zei: "Geweten is degene die je begroet als en wanneer je ooit thuiskomt."

Twee kwaliteiten worden traditioneel toegeschreven aan dit mooie en delicate geweten dat aanleiding geeft tot onschadelijkheid: in Pali staan ​​ze bekend als biri en ottapab, traditioneel vertaald als "morele schaamte" en "morele angst".

De vertaling is enigszins misleidend, omdat deze kwaliteiten niets te maken hebben met angst of schaamte in zelfspot. Integendeel, ze hebben te maken met dat natuurlijke en volledige afwenden van het veroorzaken van schade. Ottapah, of morele angst, komt voort uit een gevoel van onrust over de mogelijkheid om onszelf of anderen te schaden. Hiri, morele schaamte, manifesteert zich in de vorm van een terughoudendheid om pijn te veroorzaken bij anderen omdat we volledig in onszelf weten hoe dat voelt.

In die zin kan openheid voor ons eigen lijden de bron zijn van onze diepe verbinding met anderen. We staan ​​open voor deze pijn, niet om depressief te worden, maar om wat het ons moet leren: dingen op een andere manier zien, de moed hebben niet te schaden, erkennen dat we niet alleen zijn en nooit alleen kunnen zijn.

Verbinden met pijn door mededogen en bewustzijn

Soms zijn we bang om ons open te stellen voor iets pijnlijks, omdat het lijkt alsof het ons zal verteren. Maar de aard van mindfulness is dat het nooit wordt overwonnen door wat het huidige object van bewustzijn is. Als we ons bewust zijn van een verwrongen of vervormde gemoedstoestand, is de opmerkzaamheid niet verwrongen of vervormd. Zelfs de meest pijnlijke gemoedstoestand of het moeilijkste gevoel in het lichaam doet mindfulness niet ten onder. Een echte opening, geboren uit mindfulness, wordt gekenmerkt door ruimtelijkheid en gratie.

In onze cultuur wordt ons geleerd om weg te duwen, om onze gevoelens te vermijden. Dit soort afkeer is de actie van een geest die gevangen zit in afscheiding. Of het nu in de actieve, vurige vorm van woede en woede is, of in een meer innerlijke, bevroren vorm zoals angst, de primaire functie van deze mentale toestanden is om ons te scheiden van wat we ervaren. Maar de enige manier waarop we vrij kunnen zijn van lijden en vermijden om anderen schade te berokkenen, is door verbinding - een verbinding met onze eigen pijn en, door middel van bewustzijn en mededogen, een verbinding met de pijn van anderen. We leren geen scheiding van iets of iemand te creëren. Dit is empathie.

Dit artikel is herdrukt met toestemming. © 1997.
Uitgegeven door Shambhala Publications, Inc., Boston.
www.shambhala.com.

Artikel Bron

Een hart zo wijd als de wereld door Sharon Salzberg.Een hart zo breed als de wereld: verhalen op het pad van liefdevol gedrag
door Sharon Salzberg.

Info / Bestel dit boek

Over de auteur

Sharon SalzbergSharon Salzberg is medeoprichter van de Insight Meditation Society in Barre, Massachusetts, en auteur van talloze boeken, waaronder: Lovingkindness: The Revolutionary Art of Happiness. Bezoek voor een schema van de workshops van Sharon http://www.dharma.org/sharon/sharon.htm.

Boeken van deze auteur

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = Sharon Salzberg; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

volg InnerSelf op

facebook-icontwitter-iconrss-icoon

Ontvang de nieuwste via e-mail

{Emailcloak = off}